Onderwerp

Ik film 13 jaar lang mijn vriendschap met Matthijs

Ik ontmoet Matthijs op de middelbare school, ik ben 17 jaar oud en hij 15. Op dat moment weet ik nog niets af van zijn moeilijke kindertijd en de depressie en angstklachten die daaruit voortkomen. Terwijl onze vriendschap groeit ontdekt Matthijs een manier om zijn problemen te ontvluchten. Dit begint met alcoholgebruik, maar breidt zich snel uit naar het gebruik van benzodiazepinen en amfetamine.

De situatie lijkt soms uitzichtloos, zoals de periode waarin zijn lichaamsgewicht ten gevolge van amfetaminegebruik afneemt van 110kg naar 60kg. Maar ik zie dat hij blijft vechten tegen zijn verslaving; hij laat zich zelfs vrijwillig opnemen in een afkickkliniek. Hij lijkt daardoor nooit helemaal verloren. Zijn dood is daarom onverwacht en komt keihard aan.

Ik beschik over een opmerkelijke hoeveelheid beeldmateriaal. Met Matthijs maak ik geregisseerde comedy- video’s, maar daarnaast is het voor ons een gewoonte altijd een camera bij ons te dragen. Alles dat we grappig, vreemd of interessant vinden wordt vastgelegd.

Twaalf jaar lang film ik met hem talloze fragmenten. Dit zijn voor een groot deel humoristische opnames, maar ook een deel serieuze. Ik leg onze vriendschap vast in verschillende stadia. Zo film ik: Matthijs die absurde typetjes speelt, Matthijs die grappen met zijn vrienden uithaalt, Matthijs die teveel drinkt, pillen slikt of snuift, Matthijs die opgenomen wordt in het ziekenhuis en Matthijs die zijn deur niet opent als ik erop bonk. Ik film daarna de politie die de deur forceert en dat wij ontdekken dat hij overleden is.

Matthijs laat mij een goudmijn aan materiaal na. Hiermee ga ik het verhaal van onze vriendschap vertellen en hoe het is om beste vrienden te zijn met een persoon met een zelfdestructieve instelling.